Alinea-instructies

Louise Cornelis Geplaatst op door  

Goed stuk over het waarom en het hoe van alinea’s: http://explorationsofstyle.wordpress.com/2011/02/16/paragraphs/ (via @Tekstblad). Het is gericht op wetenschappelijk schrijven, maar net zo relevant voor andere zakelijke schrijvers. Het is geen recent stuk, maar wel actueel. De uitleg over het waarom geef ik in trainingen ook heel vaak, da’s nodig kennelijk: een alineagrens is een betekenisvol signaal voor een lezer.

De reacties eronder zijn ook interessant: om goede kernzinnen te schrijven, moet je uitgedacht zijn, en je bent vaak pas uitgedacht nadat je hebt geschreven. Dus moet je dan weer terug op die uitgedachte materie expliciet te maken. Oftewel: schrijven is iteratief, en nauw verwant aan denken. Indeed.

Mag ‘kommaneuker’ ook dan?

Louise Cornelis Geplaatst op door  

Aangezien het vandaag in het nieuws over het woord mierenneuker gaat, hier even een kleine anekdote. Het is van lang geleden, ik moest even zoeken en het blijkt terug te gaan tot november 1997. Toen bezocht ik het congres van Genootschap Onze Taal. Daar sprak Youp van ’t Hek en een schriftelijke weergave van diens lezing staat ook nog online.

Van ’t Hek maakte de leden van het genootschap uit voor ‘kommaneukers’. Als ik eens iets zeg in een training ofzo over komma’s, moet ik daar altijd aan denken: ojee, het tekstenvak gedegradeerd tot kommaneuken. Komma’s zijn soms best belangrijk, maar je moet niet overdrijven natuurlijk.

In de lezing ging Van ’t Hek nog een stapje verder, als ik het me goed herinner. Hij wist namelijk dat er ook mensen in de zaal zaten die kommaneukten voor geld – betaald tekstenwerk dus, zoals ik ook doe. En dat zijn dan dus, uh, jawel… kommahoeren!

Kille zorgtaal

Louise Cornelis Geplaatst op door 1

Interessant stukje op Tekstblog, over hoe de taal in de zorg ontdaan is van alle warmte. Het laat mooi zien hoe een manier van schrijven het gevolg is van een manier van denken en werken. Als tekstschrijver kun je zo misschien nog wel wat bereiken, door van het gedrocht van een voorbeeld iets leesbaars te maken. Maar een training ‘leesbaar schrijven’ is in zo’n situatie zinloos. Het beste zie je dat aan de hand van het voorbeeld aan het eind. ‘Het einde van je zorgcarrière bereiken’ – de leesbaarheid van die zin is het probleem niet…

Net uit: recensie handboek

Louise Cornelis Geplaatst op door  

Net is verschenen het wetenschappelijke Tijdschrift voor Taalbeheersing van april 2012 met daarin een recensie van mij van het boek Functioneel en strategisch schrijven. Dat is een handboek, en zulke boeken bespreek ik vaak hier, op het weblog, in plaats van in een wetenschappelijk tijdschrift. Dat had ik met dit boek niet gedaan, om het niet dubbelop te doen. Dus nu nog even wat erover.

Als je dit weblog al langer volgt, weet je dat ik meestal niet zo heel erg enthousiast ben over wat er op mijn eigen vakgebied verschijnt aan handboeken voor zakelijk schrijven. Ik vind dat die boeken elkaar nogal veel overschrijven, dat er dus zelden wat nieuws onder de zon is, en vaak vind ik ze ook erg ver af staan van de praktijk zoals ik die ken uit de organisaties waarvoor ik werk. Ik liet er net eens even mijn gedachten over gaan, en eigenlijk vond ik maar één boek de afgelopen tijd goed en vernieuwend: Rapportbestrijding!

Over Functioneel en strategisch schrijven ben ik ook heel kritisch. De intentie is goed: schrijven leer je door het veel te doen. Maar er zit een probleem in dat met doelgroepen en genres te maken heeft, dat ga ik hier verder niet uitleggen (doe ik in het tijdschrift wel) en verder vind ik het voorbeeldmateriaal eenzijdig (alles gaat over ouderschap en opvoeding) én leunt het boek sterk op een ander.

Daar wou ik het voor hier maar bij laten.

Is dat nou  nodig, steeds zo kritisch zijn? Ik vind van wel. Ik hoop dat ik enig recht van spreken heb, omdat ik zelf door dit weblog en mijn andere vak- en straks hopelijk ook weer wetenschappelijke publicaties zelf mijn best doe om de schrijfadvisering naar een hoger plan te trekken. Die professionalisering is broodnodig namelijk.

Tweet-reacties

Louise Cornelis Geplaatst op door  

Ik had vorige week een productieve week: naast Ze kunnen niet meer schrijven tegenwoordig verschenen kort na elkaar columns en een artikel in Tekstblad (ook een ‘oude’ online) en Fiets. Leuk om te merken dat daar op Twitter op werd gereageerd. Zie https://twitter.com/#!/search/lhcornelis. Zie bijvoorbeeld hoe @maartendegendt mijn online column in twee woorden treffend samenvat: ‘pot, ketel’!

Zitvlees en perfectionisme

Louise Cornelis Geplaatst op door  

Op 12 maart schreef ik op dit weblog een post met daarin iets over bewegen versus blijven zitten tot het er staat. Nou, de afgelopen dagen heb ik ontzettend gezeten totdat het er stond, namelijk datzelfde artikel als waar ik toen bewegend mee begonnen was. Ik heb net een groot (8000 woorden) artikel ingediend ter publicatie in een wetenschappelijk tijdschrift, over het piramideprincipe-onderzoek. En op dit blog wil ik nu even kwijt dat ik die beweeg-fase toch echt leuker vind.

Wat me bij het zitten-en-afredigeren parten speelt, is dat zo’n grote tekst natuurlijk nooit perfect is. Elke keer als ik het artikel printte en kritisch doorspitte, zag ik nog wel weer kleine foutjes of formuleringen die beter konden. Dat houdt echt nooit op, en gelukkig lukt het me dan om op een gegeven ogenblik pragmatisch te zijn: het is wel goed zo. Een externe deadline had ik niet echt, maar ik wil zo nog even wat andere dingen doen, daarna is het weekend, daarna heb ik het een paar weken lang druk met andere dingen, en dan gaat het wel erg slepen.

Dus: af, klaar, perfect hoeft niet, en het is zo echt wel goed genoeg. Maar lastig toch, een punt zetten achter die die redigeerfase, voor een perfectionist! Gelukkig ben ik niet alléén perfectionist, maar ook pragmaticus. En liefhebber van werk-vrije weekends.

Prettig weekend dus!

En oja, hoe nu verder? Nou, het artikel moet gereviewd enzo, dus dat gaat allemaal nog wel even duren. Maar ik laat het weten als het verschijnt.

Net uit: column én artikel in Fiets

Louise Cornelis Geplaatst op door  

Net verschenen: Fiets van mei, met daarin een Fietsvrouw-column én een artikel van mij. Dat artikel gaat over sportverslaving. Ik interviewde ervoor Bram Bakker, Arie Dijkstra, Sabine Janssen en Coen van Schijndel. Het was één van de leukste schrijfklussen van de afgelopen tijd, en ik ben blij met het resultaat – de redactie heeft er een grappige cartoon bij laten maken en verder ziet het er ook fraai uit. Wat een productieve week, zo!