Al een tijdje denk ik af en toe als ik Engels hoor of lees: hé, dat woord is van grammaticale categorie veranderd, het is ‘overgestoken’.

Het begon een paar jaar geleden, toen de consultants in Engelstalige bedrijven ask gingen gebruiken voor question, in het geval van ‘grote’ vraag, zoals de hoofdvraag van een tekst of de adviesvraag van de opdrachtgever. Zo van: ‘what is the client’s ask?’ Tot dan had ik dat nooit gehoord, en ik blijf het gek vinden: een werkwoord dat een zelfstandig naamwoord geworden is. Ik kan het zelf niet zo zeggen. Maar die jonge consultants vinden het heel gewoon.

Het vaakst zie ik oversteekjes op Zwift, het online platform voor binnen fietsen. Daar worden bijvoeglijk naamwoorden regelmatig zelfstandig. In de workout die ik onlangs deed stond ‘Unlock your strong’ en ‘Unlock the fast’. Ik zou daar power of strength respectievelijk speed verwachten. Nou zou er achter één keer nog een niet-native speaker kunnen zitten, maar ik heb het vaker gezien – te vaak om toevallige foutjes te zijn. Mogelijk is het ‘zwifts’?

In het Nederlands is het ondenkbaar om in zo’n positie sterk en snel te zetten. Ontgrendel jouw sterk – uh, nee (even een beetje taalkundig doorneuzelen: het moet wel jouw zijn, want met je verandert de betekenis doordat dat dan een persoonlijk in plaats van bezittelijk voornaamwoord wordt – in het Engels kan dat niet omdat your eenduidig bezittelijk is).

Ik heb niet genoeg contact met native speakers om te weten hoe gebruikelijk zulke oversteekjes zijn en ik heb er ook nog niets over gelezen. Ik vind het een wonderlijk fenomeen.