Aan het eind van mijn blogpost van vorige week hintte ik naar de maximes van Grice om te kunnen uitleggen waarom Sjef van Oekel zo grappig is. Als taalgebruikers weten we allemaal onbewust dat een uiting coöperatief is: dat je niet zomaar iets zegt, dat je informatief bent, eerlijk, helder en ter zake. Met nuances overigens, maar dat is wel de basis. En als het lijkt dat je niet informatief, eerlijk en ter zake bent, bedoel je er kennelijk iets mee, en dan ben je het alsnog. 

Die maximes houden onder andere in dat je met je uiting nadrukkelijk iets anders niet zegt. Ik moest dat laatst nog uitleggen aan iemand van een actiegroep hier in de buurt die posters verspreidde met protest tegen de koeltorens bij eventuele nieuwe kerncentrales in Borssele. Als je met je poster zegt ‘we willen geen koeltorens in Borssele’, impliceer je daarmee dat kerncentrales zonder koeltorens dus wel okee zijn. Ik vroeg me af of dat de bedoeling was; volgens hen zag ik het verkeerd (; 

Aan datzelfde principe moest ik op de fiets door Navarra regelmatig denken. De gemeentes hadden daar bij het ingaan van de bebouwde kom veelal zo’n bordje:

(Het gaat nu even niet om de tweetaligheid of het Baskisch, maar merk op: Vianak zou wel eens de ergatief kunnen zijn van Viana, en de woordvolgorde is dan gelijk aan de Indo-Europese, met de handelende persoon voorop – maar dat weet ik niet zeker).

Gemeente Viana tolereert sexistische agressie niet, dat is mooi, maar het impliceert ergens ook dat het buiten de gemeente wel okee is en dat andere vormen van agressie in Viana wel getolereerd worden. En dat ik daar niet mee overdrijf, illustreerde manlief wel, die spontaan zei: dus als we de gemeente uit zijn, mag ik jou weer slaan?

Ik snap de bordjes wel, maar ik krijg er toch ook jeuk van. Niet alleen vanwege Grice, maar ook omdat ik niet geloof dat zulke bordjes iets oplossen. Hopelijk doen de Navarrese gemeentes meer dan dit.

Ik bewonderde op zo’n bordje in Los Arcos wel de woordvorming met LGBTI in beide talen: